دوشنبه صبح نوتیف آپدیت اندروید ۱۶ رو روی پیکسل ۸ پرو خودم زد. راستش رو بگم، انتظار نداشتم یه گوشی دو نسل عقب‌تر اینقدر جون بگیره. همون اول بوت شدن، انیمیشن‌ها یه حس ابریشمی و روان پیدا کردن که نگو و نپرس. Material You حالا پویا شده و رنگ تم گوشی بر اساس ساعت روز و حتی آب و هوا تغییر می‌کنه. نشستی سر کار، هوا ابریه، قالب گوشیت هم به خاکستری-آبی عوض می‌شه. یه جورایی انگار گوشی هم همدردی می‌کنه.

قابلیت جنجالی “AI Text Detective” هم اضافه شده که هر پیام یا متنی که کپی پیست می‌کنی رو آنالیز می‌کنه و اگر بوی اسکم، فیشینگ یا اطلاعات غلط بده، یه برچسب هشدار زیر متن می‌ذاره. هفته پیش یه پیامک جعلی سامانه ثنا واسم اومد، این قابلیت سریع یه نوار نارنجی انداخت و گفت: “این متن احتمالا کلاهبرداریه”. عملا یه محافظ دیجیتال داری.

بخش باتری Adaptive Battery 2.0 دیگه فقط اپلیکیشن‌های پس‌زمینه رو محدود نمی‌کنه، بلکه الگوی شارژ شدن تو رو یاد می‌گیره. مثلا فهمیده من شب‌ها گوشی رو تا صبح به شارژ می‌زنم، پس شارژ رو آروم تا ۸۰ درصد می‌بره و درست یک ربع قبل از زنگ ساعت، تا ۱۰۰ شارژ می‌کنه. عمر باتری‌م بعد از یه هفته استفاده، حداقل ۲۰ درصد بهبود داشته. در کل اندروید ۱۶ یه آپدیت اساسی نیست، ولی پختگی و هوشمندی محض رو به گوشی‌های قدیمی‌تر تزریق می‌کنه و این واقعا ارزشمنده.